Het project start in 2010 en omvat drie ijkpunten: 2020, 2050 en 2100. Met de eerste fase – tot 2020 – kan nu reeds worden begonnen, en biedt een concrete oplossing voor de huidige problemen. Ze biedt een fundament waarop men op flexibele wijze kan voortbouwen tot 2050. Voor de lange termijn – tot 2100 – wordt een duurzaam kader geboden dat afhankelijk van de veranderende omstandigheden kan worden in- en aangevuld.

2010: de huidige kust: smal en hard

De huidige kust is een smalle lijn die door harde dijken en resterende duingordels moet worden verdedigd. De huidige zeewering biedt geen voldoende uniforme beveiliging tegen stormvloeden. Er zijn een aantal zwakke plekken die amper een storm met een terugkeerperiode van 100 jaar kunnen weerstaan. Sinds de storm van 1 februari 1953 (met een terugkeerperiode van 250 jaar) is de zeespiegel ongeveer tien centimeter gestegen. Maar de zwakke plekken in de kustbescherming werden niet structureel aangepakt.

Met het stijgen van de zeespiegel zullen die dijken steeds meer moeten worden verhoogd, de duinen verzwaard en de ervoor liggende stranden verbreed. Het Geïntegreerd Kustveiligheidsplan, zoals recent gepresenteerd in de media, voorziet hierin. Daar waar vroeger duinen waren, is die smalle gordel nu grotendeels bebouwd met een eindeloze muur van flatgebouwen, waartussen nauwelijks nog ruimte is voor natuurontwikkeling.

2020: de eerste stap naar een brede, zachte kust

We streven naar een herstel van de historische kustlijn samen met een brede kustzone. Een kust waar zand op een natuurlijke en duurzame wijze voor veiligheid kan zorgen. Op die manier kan bovendien flexibel worden ingespeeld op onzekerheden als klimaatverandering en zeespiegelrijzing.

In een eerste fase en op zeer korte termijn moet een voldoende groot volume zand worden aangebracht binnen het strandprofiel en op de vooroever, zodat een uniforme beveiliging van het bestaande patrimonium en van de bestaande zeeweringen wordt geboden tegen een storm met een terugkeerperiode van 1000 jaar. In een tweede fase volgen dan een verhoging van de zandbanken, een duinverbreding en strandophoging. Daarmee wordt voortgebouwd op het al ingezette beleid (conform het Kustreddingsplan). Bij die eerste fases is er ruimte voor kwaliteitsverbetering en nieuwe ontwikkelingen als zeejachthavens en een Centrum voor Duurzame Energie aan de kust in Oostende.

2050: uitbouw van de brede, zachte kust met ruimte voor de ontwikkeling van natuur, toerisme en havens

De ingezette ontwikkeling wordt uitgebreid met een verdere verhoging van de zandbanken tot nieuwe eilanden. Daarmee wordt ruimte gecreëerd voor toerisme en natuurontwikkeling. Die ruimte kan samen met de nog onbekende behoeften in 2050 flexibel worden ingevuld. De zone beschermd natuurgebied tussen Oostende en De Panne kan worden verdubbeld en kan dienst doen als natuurcompensatiegebied. Voor de haven van Zeebrugge is er, afhankelijk van de toekomstige behoefte, ruimte voor een zeewaartse uitbreiding binnen het kader van de brede kustzone

2100: een duurzaam kader voor nog onbekende vragen

Welke vragen er over bijna honderd jaar zullen zijn, weet nog niemand. Misschien zal er behoefte zijn aan meer gebouwde ontwikkelingen? Misschien zal er alleen zijn aan ruimte voor de natuur? Wat we nu echter wel kunnen en moeten doen, is maatregelen nemen die een duurzaam kader bieden waarop de toekomstige generaties kunnen voortbouwen.

Het tijdskader voor de verschillende projecten wordt hieronder weergegeven:

>> Terug naar De Projecten